Copyright (C) NRK
-Han blir ikkje tiltalt for vald. -Kan ein vere sikker?
Vakta såg ikkje Malik før fleire minutt etter.
Kva skjer når son din finn ut at du var med?
Du bur saman med dei, får dei ut av fengselet. Du har ein son.
Ikkje bland Villads inn.
Det er fire til. Korleis kom dei seg ut?
-Det er ikkje straum på. -Det er derfor dei stikk av.
Økoterroristar?
-Eg blei òg skremd av vatnet. -Kvifor bur dei hos deg, då?
Kva slags familie er de?
Dotter di døydde saman med dei. Ikkje særleg fredeleg.
De veit ingenting om familien vår.
-Ikkje stå og fortel oss om livet. -Har du fortalt at du går konkurs?
Eg kan ikkje vere forelder på den måten. Du får gjere det.
-Du har foreldreretten. -Gi deg, no.
-Vi sest om to veker. -Kanskje.
Eg saknar berre far. Det er far din òg.
-Han som budde her. -Er det Emil?
Norske tekstar: Inger Sofie Bøe
Hei. Kan vi snakke om i dag?
Det er ikkje så moro nett no. Eg er lei for det med bua di.
-Det er ikkje Jensen. -Det er ikkje berre han.
Mange mislikte det du sa på møtet.
Eg tykkjer òg at folk er idiotar, men det kokar no.
Tenk over om du skal ha den bua i dag. Vi sest.
-Emil! -Hei, skatt.
Der var du!
Godt å sjå deg.
I like måte.
-Oi, det er tungt. -Skal de lage bad?
Ja.
Eg blei glad for det du sa på telefonen.
Viss du meiner Melody skal vere hos meg, må du godta at eg bestemmer.
Ingen raske svippturar eller nye planar utan at eg veit det.
-Har de hatt det fint? -Ja.
-Kvar er Frederik? -Eg veit ikkje.
Han blei litt nedfor etter møtet i hallen.
-Kva skjedde? -Det skar seg totalt.
Signe er kasta ut av hallen.
Karin skaut nokre grisar. Dei blei uvenner.
-Emil, eg kjem med tapen. -Flott, skatt.
-Ein skal ikkje vere lenge borte. -Nei, vi har verkeleg sakna deg.
Viss vi lagar bad her, og eit rom til deg der ...
Skal vi det? Hald der.
Jensen? Kan vi ta ein prat?
Eg vil seie unnskyld. Kan vi ikkje la vere å motarbeide kvarandre?
-Det vil du no? -Det i hallen ...
Forretningane dine skal eg ikkje blande meg inn i.
Kan vi starte på nytt? Dette er for dumt.
Tykkjer du no, når du treng hjelp.
Eg kjem for å seie unnskyld.
Du knuser og ruinerer folk.
Kom tilbake når du vil seie unnskyld for det.
-Kva meiner du? -Eg skal jobbe!
-Hei, Melody. -Hei, Signe.
-Du er tilbake? -Ja.
-Og du har flytta inn att? -Ja.
-Kva har skjedd? -Det trengst berre litt lim.
-Skal eg hjelpe deg? -Gjerne. Takk.
Der var han.
-Hei, guten min. -Hei.
-Gratulerer. De vann? Flott. -Takk.
John sa de skulle komme i dag, så eg ville bli med og hente deg.
Har du lyst til å bli med opp på Grønnegaard eit par dagar?
Vi kan dra ut og fiske. Vi tek ut båten og ... fiskar.
-Alle tinga mine ligg hos dykk. -Det ordnar vi.
Eg kjem opp med kleda, skulebøkene og sykkelen.
-Greitt? -Ja.
Eg visste vi fekk orden på forsvaret. Skåra du på skruballen?
-Eit par gonger. -Kor mange?
-Sju-åtte. -Tøft.
Det endrar seg ikkje så lenge Jensen spreier rykte.
-Gjer han det? -Ja.
De må halde opp med det der. Begge to. Du får vere den vaksne.
-Kva med å snakke med han? -Eg kjem derifrå no.
-Kva sa han? -Han ville ikkje høyre på meg.
Så byrja han å snakke om at eg ruinerer folk, knuser dei.
Viss han seier det til folk i hallen, er det klart dei er sure.
Ikkje bruk meir energi på han. Konsentrer deg om dei andre.
Eg kan ikkje be mor stå med meg der nede.
Vil du stå der åleine?
Kva skal du i dag?
-Det kan eg ikkje. -Kvifor ikkje? Vi kan ta med Melody.
-Nei, det kan eg ikkje. -Kvifor ikkje?
Melody, kan du hente den kvite kaninen?
Kvifor ikkje?
Det var eg som slo ned vakta.
Det berre skjedde. Han heldt på å oppdage oss.
For helvete, Emil.
Unnskyld.
-Kva gjer du no? -Eg dreg ned dit.
Dei kan vel ikkje knuse bua mens eg står der?
Kan du be ein av assistentane sende det store kameraet hit?
Ja, det som kan ta sakte film. Det står på lageret. Gjerne i dag.
Tusen takk.
Hei.
-Det ser bra ut. -Eg veit ikkje heilt kva det er.
Kan du gi meg dei platene?
Eg skal berre ... sjå korleis ...
Er det nokon her?
-Hallo! -Signe? Kva var det for ein lyd?
-Det kom ein stein. -Ein stein?
-Kva skjedde? -Han kom berre flygande.
Eg stod ved bordet.
Blei du treft?
Kom.
Ho har nett sete her.
-Kvar er ho? -Melody?
Melody?
Emil, eg er her.
No er huset litt øydelagt, men vi kan reparere det.
Det blir fint, ikkje sant?
-Kva om dei kjem att? -Vi må ringje til politiet.
Eg blir med deg. Vi må ned på marknaden og snakke med folk.
-Eg skal ikkje ned dit. -Det skal du, Signe.
Folk kan ikkje berre komme hit og rasere.
Det er ikkje verdt det.
-Dei får viljen sin. -Det stoppar ikkje av den grunn.
Ikkje om eg dreg ned dit heller. Og iallfall ikkje om du blir med.
Signe. Vi finn ut av det.
Vi dreg ut eit par timar, så kan vi spele etterpå.
-Hei sann. -Hei.
Hei, Villads.
Kvifor er du ikkje i Portugal?
-Eg kom ikkje så langt. -Kvifor ikkje?
Kom her litt, Frederik.
Nokon kasta ein stein inn gjennom vindauget.
-Dei er ute etter Signe. -Har de meldt det?
Ja. Dei skreiv rapport, men det hjelper jo ikkje.
Vi må få stoppa det. Det er ute av kontroll.
Signe har ei bu på auksjonen, men ho vil ikkje ned.
Vi må dra ned og sjå folk i auga. Prøve å snakke med dei.
Ein kan ikkje snakke med dei folka. Eg har prøvd.
-Kva om vakta ser deg? -Då får han berre gjere det.
Eg vil ikkje gøyme meg meir.
Nei vel. Men eg kan ikkje dra dit no.
-Kvifor ikkje? -Eg har hatt fokus på feil stad.
Fokusert på Argus og aksjonar og alt mogleg kaos.
Og eg har gløymt at eg har ein son.
Eg kan ikkje miste han òg. Eg må vere saman med han.
Så eg har lova at vi skal ut og fiske i dag.
Ja. Ok. Sjølvsagt.
-Skal vi pakke ferdig og dra? -Kan Melody bli med oss ut?
Sjølvsagt. Viss ho har lyst.
Ja ... Ja, fint. Det gjer vi.
-God tur. -Takk.
Hei, Gro. Kan du ringje meg? Det er viktig.
Hei.
Kva har skjedd? Fekk du tak i politiet?
Ja.
-Og no vil du ned og stå i bu? -Ja. Melody er på fisketur med Frederik.
-Eg vil gjerne at du blir med. -Nei.
Vi skal ikkje sitje og selje mat til dei fjolsa.
Det er den haldninga som gjer at dei kjem og kastar stein.
Du vil ha kunsten ut til folket. Kommunisere.
-Så vil du ikkje snakke med dei. -Det vil eg då.
Då gir vi noko av mors gamle kunst til auksjonen.
Ein auksjon der ein gir noko, og så går pengane til hallen.
-Det er ikkje meir igjen av kunsten. -Eg har sett nokre hender og føter.
-Vi viser at vi gir av det vi har. -Det er ingen god idé.
Signe er heilt øydelagd. Det er vår skuld at ho er i denne situasjonen.
-Ok. -Fint. Takk.
Det blir kjekt òg. Vi står og kosar oss.
Karin? Kva gjer du her?
Eg skulle hente loggboka.
Dyrlegen kjem, men det har du vel gløymt.
-Er du sjuk? -Ja.
Kva feiler det deg?
-Har du gitt han 2 x 5 ml penicillin? -Ja. Som det står eg skal.
-Men du byrja med medisinen vår? -Ja, Karin. Det gjorde eg.
Ok. God betring.
Hei. Har du sett Gro?
Nei. Eg ventar på Frederik. Eg visste ikkje at Gro var her.
Eg skulle berre levere dette til henne.
Korleis går det med deg?
Frederik og eg har det veldig vanskeleg.
Ja, det er jo forståeleg.
-Men vi må jo bli gode venner. -Ja.
Ja, det er jo ...
Det er viktig at ein held saman når det er på det vanskelegaste.
Eg har ikkje lyst til å vere sint lenger.
-Få det ... Ikkje sant? -Nei, det sinnet, det ...
Hei. Veit du kvar eg finn Gro?
Ho er på låven med Nick.
Eg har støytt Villads frå meg. Og Klaus.
Altså mannen min.
Men om du vil bli med ned ... Gro veit kanskje kvar Frederik er.
Det er berre eit prosjekt.
Det er ikkje meininga at nokon skal sjå det. Det er berre mitt eige.
Kan du slå det av?
Solveig?
Solveig!
Vent litt.
Solveig! Vent!
Hald deg unna. Du skal aldri snakke til meg meir.
Hei, Kim. Sjå kva eg fann. Ein fot.
-Kva skal du med han? -Dei samlar inn til nytt tak til hallen.
-Handballhallen. -Handballhallen?
-Vi kan gi han til auksjonen. -Det kan du ikkje.
Det er ein del av Matter-verket.
Kven skulle kjøpe det? De splittar verket opp.
Næringslivet har pengar. Det er momsfritt område.
-Kva trur du, Gro? -Det er fint.
Det er ein sentral del av verka. De kan ikkje selje det stykkevis.
Du kan bli med, Kim. By opp prisen og vere eksperten vår.
Set han der, Emil.
-Så hyggeleg! Kim, du er her òg. -Hei, Lone.
Vi gjer klart her. Kan de gå bort med foten?
-Eg trudde ho hadde droppa det. -Kvar er ho?
Fekk mageproblem, så vi lova å gjere det.
-Gir de vekk denne? -Det hadde vi tenkt. Kom, Kim.
Lise? Ulla vil ha litt hjelp.
-Lone, er det greitt? -Ja, eg ordnar dette.
-Det er fint her. -Veldig bra.
Eg trur det er her.
-Gro? -Hei.
-Lenge sidan sist. -Det får ein seie.
-Du er heilt den same. -Nå ja. Godt å sjå deg.
-Men kva ...? -Vi kjem med eit bidrag.
-Ein fot? -Ja. Det er eit verk av mor.
Eg veit ikkje noko om kunst.
Kim Halland er ekspert på verka til Veronika.
Kan du fortelje litt og gi ei vurdering?
Ja. Han er frå 80-tals- kolleksjonen hennar. Matter.
Ein ekspressiv og mørk periode i produksjonen.
Kva meiner de han ligg på?
Han kan nesten ikkje verdsetjast eller seljast.
Men viss vi endeleg skal ... 70-80 000. Der omkring.
-Det kan de ikkje rekne med. -Nei, det er heilt fint.
Vi får det vi får. Og det går til eit godt formål. Det er det viktigaste.
-Er det bronse, eller ...? -Det er bronse, ja.
God kilopris, om ikkje anna.
Det er fint. Berre spør. Kim veit alt. Godt å sjå deg.
Vi sat og åt, så kom det ein stein flygande inn gjennom vindauget.
Det var forferdeleg.
Og så kom det ein til.
Signe fekk kjempesjokk. Ho braut heilt saman.
Melody, veslesøster vår, var der. Fire år. Og glasbrot overalt.
-Kvar er ho no? -Heime.
Ho skulle ikkje ut blant så mykje folk.
-Takk for smaksprøven. -Det var så lite. God fest.
-Skal du ikkje slappe av litt? -Dei er sure. Vi må få litt sympati.
Gå og snakk med Jensen. Han spreier rykte om Signe.
-Kva skal eg seie til han? -Få han til å slappe av.
Du kjenner han. Han er svak for kvinneleg sjarm.
Gå og snakk med han.
Ja, dei er gode.
-Vi er i gang. -Kvifor kjem det ikkje fleire?
Hei. Kan eg by på ein øl?
Nei, elles takk. Vi har.
Eg forstår at du og Signe er litt på kant med kvarandre.
-Du forstår ikkje noko som helst. -Så fortel meg om det.
-Det er ei lang historie. -Eg har god tid.
God kveld. Fint å sjå så mange. Vi skal i gang med auksjonen!
Og det er mange godbitar.
Men for å få ein god auksjon må alle vere i festhumør.
Så vi skal ut på dansegolvet og røre på dei slappe lemmene.
Eg vil få ønskje Mr. Firedance velkommen!
Kom ut på golvet, alle saman!
Følg meg, så gir vi gass.
-No skal det dansast? -Ein dansar kanskje ikkje i København?
-Jau, eg elskar å danse. -Vi skal ikkje halde deg igjen.
Så bli med!
Kom igjen.
Du er då ikkje redd for damene? Eller kva?
Kom igjen, Jensen.
Hugs å bruke pengar!
Skål.
No? Kan eg få ei forklaring?
-På kva? -Kva har Signe gjort?
Kom igjen, Jensen. Eg vil gjerne høyre det.
-Det raude vatnet øydela ein masse. -Kva?
Morgonkaffien din?
Eg hadde fått tilsegn om skogreising på store område.
Kva er skogreising?
Ein legg marka brakk og plantar tre i staden.
Du har fått tilskot for å reise skog?
Det er bra for grunnvatnet. Vassverket betaler.
Kva skjedde?
Då kommunen ville selje vassverket, trekte dei tilsegna tilbake.
Kvifor det?
Dei som skulle kjøpe det, ville vel ikkje betale for skogreisinga.
Eg hadde bygd opp heile økonomien min rundt det.
Vi har vore bønder i seks generasjonar.
Kva gjorde du?
Eg samla investorar. Håpa vi kunne presse kommunen til ikkje å selje.
Det lukkast nesten. Men så kom raudfargen. Folk fekk panikk.
Var redde for tryggleiken på vassverket.
Kva skulle det koste? Så ville ikkje investorane likevel.
Men kva no?
Det er ingenting å gjere. Det er for seint.
Eg vil berre seie at Signe ikkje visste om det raude vatnet.
-Takk for dansen. -Sjølv takk.
Vi fekk øydelagt alt for han med det raude vatnet.
Det verkar som om kommunen har forsømt ansvaret sitt.
Lone? Kom hit.
-Finn du noko? -Fin hatt.
Kan kommunen berre trekkje ei tilsegn tilbake?
Det kjem an på omstenda.
-Jensen fekk øydelagt økonomien. -Det har eg høyrt om.
-Veit du kva som skjedde? -Det gjekk ikkje heilt rett for seg.
Korleis? Eg vil gjerne høyre det.
Det var press ovanfrå for å få salet gjennom. Eg kjenner ikkje detaljane.
Dei trekte godkjenninga på eit veldig seint tidspunkt.
Emil, ikkje bland deg inn.
Du skal ikkje fôre han på den måten.
Jensen? Eg snakka med Gro.
Ho fortalde om det med kommunen.
Det verkar heilt urimeleg, slik dei har oppført seg.
Fortel dei det!
Det var det eg ville snakke om. Bror min Frederik er jo advokat.
-Han kan sikkert hjelpe deg ... -Med kva?
Ja, søkje om erstatning.
Kvifor skulle han gjere det?
For godt naboskaps skuld.
Han er opptatt av at ting skal gå rett for seg.
Viss han får orden på søster si, er eg glad.
-Ja. Signe kan vere litt stri. -Så det tykkjer du?
Men ho har stått veldig åleine med ting.
Eg har ikkje greie på jus, men Frederik har skaffa folk veldig gode erstatningar.
Skal vi gjere eit forsøk?
Elles takk.
Ok. Tenk på det. Han er ein av dei aller beste.
Eg må pisse.
Ein øl til, takk.
Eg er formann i grunneigarforeininga. Vi har kjellarane konstant fulle av vatn.
Vi er blitt lova utviding av kloakkane. Det er òg blitt droppa av kommunen.
Kom opp på Grønnegaard med papira, så ser Frederik på det.
-Berre utan vidare? -Ja visst.
-Vil du ha ein øl? -Ja takk.
Kva driv han med?
Han har alltid hatt talegåvene i orden.
Vil de ha eit smørbrød? Dei er så gode.
Dei er gratis. Berre ta dei med.
-Takk. -Ver så god.
-Skal vi ikkje selje dei? -Jau, men no er vi i gang.
Vil de ha? Skinke og salami.
-Gjerne med salami. -Det får du.
-Gir du dei vekk? -Ja, elles må vi kaste dei.
Smak dei økologiske pølsene.
Han har jobba mykje i USA. Har hatt kjempestore saker.
Med bustadar og miljø. No er han kommen heim.
Vil konsentrere seg om europeiske saker.
De skulle sett nokre av sakene. Han er heilt i toppen.
Han er nok ein av dei beste her heime på feltet sitt.
Eg hugsar den første saka han fekk etter jusstudiet.
Han skaffa ei kjempe- erstatning til eit lite partslag -
- som kjempa mot ein bustadhai. Han fekk tilbake alle pengane.
Då var karrieren i gang.
Dei har òg stengt sekunda- vassprosjektet på bryggeriet.
Det kjenner eg ikkje til, men kom opp på Grønnegaard ...
-Emil ... -Kom, så ser Frederik på det.
Den saka med bustad- foreininga, kva er det?
Eg hugsar ikkje heilt kva det var.
Du kan ikkje stå og love at Frederik vil redde dei.
-Berre at han vil sjå på det. -Det veit du ikkje.
Gi deg, Gro. Det er opningar der. Det er positivt. Dei lo.
Det er meir enn det har vore på lenge. Det er bra!
Slå deg litt laus.
-Ho er heilt ferdig. -Ja. Ho snakka konstant.
Berre heng dei der.
-Frederik. -Hei.
Du må møte Vikram, advokat frå Brussel.
Hei. Hyggeleg å møte deg. Eg har høyrt mykje om deg og arbeidet ditt.
Og om søster di Gro. De har gjort interessante ting.
Ok.
-Kva vil han? -Han vil gjerne snakke med deg.
Om kva?
Han har undersøkt Argus i tre år.
Du har ikkje sagt noko til han!
Eg har sjekka han grundig. Alt i orden. Han kan hjelpe oss.
Saka er lukka! Ikkje gi han noko, og eg skal ikkje snakke med han.
-Han dukka berre opp her? -Ja.
Han kan vere frå Interpol, eller Argus.
-Ikkje ver så paranoid. -Kva gjer vi med restane?
Dei skal i kjøleskapet.
De kan ikkje vere her. Slik er det. De kan ikkje sitje her.
Frederik er litt opptatt. Vi kjem tilbake.
Beklagar, men det var hyggeleg å møte deg.
-Skal vi få sett opp skjermen? -Har du kjøpt nye kontrollarar?
-Ja, så vi har to. -Du skal få bank!
-Det skal du sjølv få. -Skal eg hjelpe deg?
Hallo?
Solveig?
Hallo? Hallo?
Ok.
Slik, ja. Ein, to, tre.
-Hysj, ver stille. -Det kom inn mykje pengar.
Det er det beste med det. Og Ole gav gass.
Det trudde eg ikkje han hadde i seg.
-Så det er fest? -Sit du og jobbar?
-Gjekk det bra? -Ja, vi fekk selt alt.
-Vi måtte gi det vekk. -Men dei åt opp alt.
-Og Kim var ute og dansa. -Kvar er Signe?
-Ho søv. -Søv ho?
Eg går inn og seier hei. Seier at det går fint.
-Ja, gjer det. -Smak på dette ølet, Frederik.
No blir det fest igjen. Inne hos henne. Du blir med.
-Nei. De skal ikkje gå inn. -Jau, vi blir med.
Ver stille.
Signe ...
Signe?
Søv du?
-Kva er det? -Roleg. Ikkje bli redd.
Vi skal berre fortelje noko. Du må ikkje bli sur.
Vi var på marknaden og snakka med folk.
Dei var veldig hyggelege. Dei kjøpte grønsaker og smørbrød. Alt saman.
Vi gav bronsefoten til auksjonen. Han vart seld òg.
-Ja. Til 11 000 kr. -Det gjekk til eit godt formål.
-Kvifor fekk ikkje eg kjøpe han? -Vi kunne ikkje kjøpe han sjølv.
Det beste av alt ... Gjett kven Gro dansa med.
Med Jensen. Ein liten auksjonsdans.
No tek vi eit glas. Du òg, Signe. Kim?
-Nei takk, eg skal køyre. -Nei, du søv her.
Skal eg det? Då gjer eg det.
Skål.
-De er heilt sprø. -Skål, Kim.
Vent her, to sekund.
Emil?
Emil, hallo.
-Emil! -Ja.
Det står folk der ute og seier dei har ein avtale med oss.
-Kva har du sagt? -Kven er det?
Dei seier eg kan ta saka deira, og at eg vinn alle sakene mine.
Hallo, vakne! Sei at du har gjort ein feil. Det stemmer ikkje.
-Ta det med ro. -Nei, gå ut og sei det.
Vi går ut og snakkar med dei. Vi treng ikkje love noko.
-Du har lova noko! -Det er vår skuld at Signe ligg nede.
Viss Villads får ein stein i hovudet ...
Hald opp med det!
-Det står folk frå hallen der ute. -Eg veit det. Eg har invitert dei.
Vi går ut og seier hei og spør om dei vil ha kaffi.
Vi fiksar det. Bli med ut. Kom!
Hei. God morgon. Takk for sist.
-For ein kveld. -God morgon.
-Vil de ha ein kopp kaffi? -Ja takk.
Du kan gle deg. Det er heilt forrykande.
-Har Lone gått? -Det er Gro Grønnegaard.
Ei ny verd. Har sjeldan opplevd noko liknande.
-Kven snakkar du med? -Robert.
Du får snakke med Gro.
-Hei, skatt. -Du har laga eit verk?
-Det har du ikkje fortalt om. -Nei. Det har eg ikkje.
-Kim seier at Nick filmar det. -Seier han det? Ja, han var her.
Ok ... Ok.
Eg har berre gått og laga noko ... Det er ingenting.
Nei, det er det jo aldri.
-Eg må dra. Eg skal nå eit fly. -Ja. Vi snakkar om det. Ha det.
Det ville eg gjerne ha fortalt sjølv.
Ja?
-Hei, Frederik. -Det er berre deg.
-Eg trudde det var fleire klager. -Ville berre seie hei til Solveig.
Ho er ikkje her.
-Ho kom ikkje heim i går kveld. -Eg har ikkje sett henne.
Ho ville snakke med deg og Villads. Har ho ikkje vore her?
Gro, har du sett Solveig?
Hei.
-Har du? -Ja, eg såg henne i går.
-Kva ville ho? -Eg veit ikkje.
Når var det?
Då Frederik var ute på sjøen med Villads.
Var ho ok?
Ja, altså ... Eg held på med eit verk.
Ho kom inn midt oppi det og misforstod situasjonen.
Portrettet av Hannah er ein del av det ...
Ho blei litt sjokkert og gjekk.
-Veit du kvar ho gjekk? -Bortover mot låven til Signe.
Signe? Kom inn hit.
-Har du sett Solveig? -Nei.
I går borte ved grisane?
-Nei, Karin var der i går. -Har du nummeret hennar?
Ho tek aldri telefonen.
-Eg køyrer bort. -Eg blir med.
Skal berre levere dette til Emil.
Hei.
Hei. Eg har sett på det.
-Det er jobb for fleire månader. -Men er det noko i det?
Umogleg å seie.
Viss det er det som skal til, kan vi ikkje gjere eit forsøk?
Eg skal ikkje sjå gjennom alle klagene. Eg må gå no.
-Eg går bak her. -Eg leitar her oppe.
Klaus.
Ho søv. Eg fann henne ved grisane. Ho hadde drukke ei flaske vodka.
-Har ho hatt tilsyn av lege? -Nei, ho kasta opp alt saman.
Så det går bra. Ho skal berre ha ro.
Kan vi ta henne med?
Nei. Vent til ho vil dra sjølv.
-Har ho sagt noko? -Om ho har sagt noko?
Eg tek det herifrå.
Rop viss det er noko.
-Fann de Solveig? -Ja.
-Går det bra med henne? -Nei.
Klaus er hos henne.
Eg får ... Ja.
Eg veit det har vore kaotisk. Men søskena mine var i hallen i går.
Stemninga snur. Dei har snakka med folk.
-Det trur du på? -Ja.
Det snur jo ikkje heilt utan vidare.
Eg snakka med leverandørane. Vi kan avbestille dei 40 grisane.
Eg kan ikkje sjå korleis vi skal klare det.
-Du gir opp? -Kall det kva du vil.
Eg gjer klart for dei nye grisane. Finn ut om du vil vere med.
Frederik?
Fann de henne?
Ja.
Eg er så lei for det. Det var ikkje meininga at nokon skulle sjå det.
Det er berre ein idé eg har. Eg veit ikkje ...
-Unnskyld. -Gro?
Hei. Lone vil gjerne hjelpe til.
Pitu har snakka med han Vikram-fyren, som òg gjerne vil.
Eg har snakka med Ole, han er med òg.
-Kjem vi midt oppi noko? -Nei, det går fint.
Du skal ikkje stå åleine med det, Frederik. Berre du er med på ...
Så lenge vi ikkje har bevis på kva avtalar kommunen har inngått ...
Lone seier vi kan søkje om saksinnsyn.
-Det vil ta hundre år og trekkje ut. -Då får vi påskunde det.
-Det kan jo plutseleg dukke opp. -Nei. Det kan det ikkje.
Følg med på heimesida til kommunen.
Følg med!
Det ville jo vore fint.